vrijdag 6 augustus 2010
woensdag 28 juli 2010
Panasonic DMC-TZ5 camera

Verleden week had ik een afspraak gemaakt met een fotograaf voor foto’s te laten maken van mij samen met mijn dochter, maar ze hadden afgebeld omdat ze het veel te druk hadden. Die dag heb ik mijn camera genomen en zelf foto’s gemaakt van mijn jongste dochter Sirinya.
Het lukt mij wel best met een gewoon fototoestel van Panasonic DMC-TZ5 Een van mijn hobby is foto’s maken, maar ik wil het beter kunnen. Ik heb zelf geen tijd om een cursus te gaan volgen, dus probeer ik dingen zelf te leren, maar dat is niet zo gemakkelijk. Vooral om uit te zoeken wat de mogelijkheden zijn van mijn camera : dat duurt best lang, en meestal is mijn camera versleten voor ik al opties onder de knie heb. Hieronder vind je een paar van de foto’s die ik verleden week en deze week heb gemaakt. Het zou leuk zijn voor mij om les te gaan volgen; maar dan moet het wel een snelcursus zijn, zodat ik nog tijd heb om ander dingen te leren..
Last week I made an appointment with a photographer to make pictures of me with my daughter , but they called because they were too busy.That day I took my camera and made pictures of my youngest daughter Sirinya.
It works well with just a Panasonic DMC-TZ5 camera One of my hobby is making pictures, but I want to be better at it. I do not have time to follow a course, so I try to learn things themselves but it is not so easy.Especially to find out what my camera can do; it lasted a long time, typically my camera almost worn out before I discovered all options.Below, you can see some of the photos that I took last week and this week. It would be fun for me, to take a course; but that would have to be a “short course”, so I would still have time to learn other things.
zondag 14 februari 2010
Shame on you


It has been almost a tradition that people copy my designs.
Here in Belgium, it is already a normal fact.
I design something new, and after a few weeks, it is published in different books, and people act as if it is there great design.
This morning, I had some time, to look around on Facebook, before I would take off to teach.
I see my own designed jewel on Facebook. I click to see more : and yes I told her my thoughts : see pictures.
Here in Belgium, it is already a normal fact.
I design something new, and after a few weeks, it is published in different books, and people act as if it is there great design.
This morning, I had some time, to look around on Facebook, before I would take off to teach.
I see my own designed jewel on Facebook. I click to see more : and yes I told her my thoughts : see pictures.
After midday, see threw me out of her “club” of friends : it was finished between us. Curious : whoever puts pictures on Facebook, has to declare they are his or hers own.
Dear people : I know it’s hard to find new ideas all the time. I also take a peek at other peoples work, to get inspired.
The reason I write articles, is that people can remake the designs I make, otherwise I would all keep them to myself.
Of course, she can teach my design… but if she uses my pictures of my jewel, she should at least mention : from whom is the picture and where did she get it from. That’s all I ask, and the publishers of the different magazines, ask the same : to get the credit that they earn. Is this so difficult ?
Dear people : I know it’s hard to find new ideas all the time. I also take a peek at other peoples work, to get inspired.
The reason I write articles, is that people can remake the designs I make, otherwise I would all keep them to myself.
Of course, she can teach my design… but if she uses my pictures of my jewel, she should at least mention : from whom is the picture and where did she get it from. That’s all I ask, and the publishers of the different magazines, ask the same : to get the credit that they earn. Is this so difficult ?
Het is al altijd zo geweest dat mensen mijn ontwerpen kopiëren.
Hier in België is het bijna een normale zaak.
Ik maak iets nieuws en na een paar weken publiceren ze het in hun”eigen” boekje en doen alsof het hun eigen ontwerp is.
Deze morgen, heb ik eventjes tijd om facebook te bekijken, alvorens ik les ga geven.
Ik zie mijn eigen juweel op Facebook staan. Ik klik daar op om te zien : en ja toen heb ik direct mijn gedacht gezegd : zie foto’s.
In de namiddag heeft ze mij eruit gegooid en ben ik geen vriend meer van haar : het was gedaan tussen ons. Nochthans, wie foto’s zet op Facebook, moet eerst aangeven, dat deze van hem zijn, en dat het copyright beschermt is.
Mensen toch : ik weet ook wel dat het niet gemakkelijk is om altijd nieuwe dingen te ontwerpen. Ik kijk soms ook naar andere mensen hun werk en dat geeft me soms ook inspiratie.
De reden om artikels te schrijven is ook omdat ik graag heb dat mensen dat ook kan namaken, anders zal ik ook niet met mijn ideeën naar buiten komen.
Natuurlijk mag ze les geven met mijn techniek … maar als ze de foto gebruikt van mijn eigen juweel dan moet ze dat daar ook bijzetten : van wie en waar dat de foto komt. Meer vraag ik, en de uitgevers van de bladen niet. Is dat zo moeilijk ?
Hier in België is het bijna een normale zaak.
Ik maak iets nieuws en na een paar weken publiceren ze het in hun”eigen” boekje en doen alsof het hun eigen ontwerp is.
Deze morgen, heb ik eventjes tijd om facebook te bekijken, alvorens ik les ga geven.
Ik zie mijn eigen juweel op Facebook staan. Ik klik daar op om te zien : en ja toen heb ik direct mijn gedacht gezegd : zie foto’s.
In de namiddag heeft ze mij eruit gegooid en ben ik geen vriend meer van haar : het was gedaan tussen ons. Nochthans, wie foto’s zet op Facebook, moet eerst aangeven, dat deze van hem zijn, en dat het copyright beschermt is.
Mensen toch : ik weet ook wel dat het niet gemakkelijk is om altijd nieuwe dingen te ontwerpen. Ik kijk soms ook naar andere mensen hun werk en dat geeft me soms ook inspiratie.
De reden om artikels te schrijven is ook omdat ik graag heb dat mensen dat ook kan namaken, anders zal ik ook niet met mijn ideeën naar buiten komen.
Natuurlijk mag ze les geven met mijn techniek … maar als ze de foto gebruikt van mijn eigen juweel dan moet ze dat daar ook bijzetten : van wie en waar dat de foto komt. Meer vraag ik, en de uitgevers van de bladen niet. Is dat zo moeilijk ?
zondag 1 november 2009
Photo Transfer with Decal Paper
Un-Roen Manarata
Vandaag heb ik wat tijd om mijn hanger verder af te werken.Today, I had some time to finish my pendant.
Foto uitgeprint op Decal papier www.kralenenkralen.be mooi op maat geknipt.
Witte Fimo gebruikt om mijn hanger te vullen.
I printed a picture on Decal-paper http://www.kralenenkralen.be/ , and cut it to size.
I used white Fimo, to fill up the pendant.
Leg het decal papier met de foto op de Fimo.Druk het papier onder de kader en duw de lucht weg tot er geen luchtbelletjes meer zijn.
Put the decal-paper with the picture on the photo.
Push the paper, so it fits under the frame, and push away the air, so there are no airbubbles left.
Gebruik een penseel om water op het papier aan te brengen en het zo nat te maken.Use a brush to put water on the paper, and make it thus a little bit wet.
Wacht ongeveer 30 seconden en haal het papier weg .Bak het werkstuk in de keukenoven op 130 graden, gedurende ongeveer 30 minuten en laat het dan volledig afkoelen.
Wait for 30 seconds and peel off the paper.
Bake in a kitchenoven at 130°C., during 30 minutes en then let it cool off completely.
Ik gebruik little windows http://www.little-windows.com/ produkten om de foto te beschermen en af te werken.UV-risin is ook goed om te gebruiken.
Ik laat het werkstuk heel de nacht drogen (in een stofvrije omgeving) .
Ik laat het werkstuk heel de nacht drogen (in een stofvrije omgeving) .
UV-resin, can also be used.
I let the pendant dry all night (in a dustfree environment) .
zaterdag 1 augustus 2009
Little Purses à go go with Swarovski Elements and ART CLAY SILVER™

Jewelry making, I do’nt find it so difficult but names for jewelry,
I get mostly a headache. Usually my husband helps me. And this time he gave the name "Little Purses à go go
---------------------------------
Juwelen maken vind ik niet zo moeilijk, maar naam geven voor juweel krijg ik meestel hoofd pijn van
Meestal helpt mijn man. En deze keer heeft hij ze de naam “Little Purses à go go “ gegeven
Crochet Technique

Every year, when I go to Beads & Buttons, in Milwaukee, I eat daily in the Thai Restaurant : Thai Palace.
Their dishes are delicious.
Because, I eat there almost everyday, I met the owner of the restaurant.
She asked me, why I am in Milwaukee.
When she heard, that I came every year over again, and had to bring my materials from Belgium with me, she proposed, to leave them in her restaurant until next year.
So every year, when I come to Milwaukee, I bring her some chocolates from Godiva, as a ‘thank you’ gift.
This year, the owner, went for the first time to Beads & Buttons Show, to have a look for herself. Of course she was overwhelmed by what she saw. She did not know where to look first, and she spent half a day looking around, before she made a purchase : green Emerald stones. She had never made a jewel, and so her intention, was to take the stones to Thailand, and have them stringed on a line.
When she told me this, I asked her if I could take the stones to Belgium, to make something more beautiful with them. I would have been disappointed, if she let them only be stringed.
First, she hesitated, cause she felt that this would have been to much too ask. Finally she agreed, but insisted on paying for the jewel to be made and sent back to her.
This was not what I wanted : I just wanted to do something in return, for all the help she had given me.
I hope, she likes the necklace. I used her semi-precious Emerald stones, together with seedbeads and Swarovski Elements. String on a C-lon thread, and crochet.
Fun to do, but you need a lot of patience, because it takes a while, before it is finished.
Their dishes are delicious.
Because, I eat there almost everyday, I met the owner of the restaurant.
She asked me, why I am in Milwaukee.
When she heard, that I came every year over again, and had to bring my materials from Belgium with me, she proposed, to leave them in her restaurant until next year.
So every year, when I come to Milwaukee, I bring her some chocolates from Godiva, as a ‘thank you’ gift.
This year, the owner, went for the first time to Beads & Buttons Show, to have a look for herself. Of course she was overwhelmed by what she saw. She did not know where to look first, and she spent half a day looking around, before she made a purchase : green Emerald stones. She had never made a jewel, and so her intention, was to take the stones to Thailand, and have them stringed on a line.
When she told me this, I asked her if I could take the stones to Belgium, to make something more beautiful with them. I would have been disappointed, if she let them only be stringed.
First, she hesitated, cause she felt that this would have been to much too ask. Finally she agreed, but insisted on paying for the jewel to be made and sent back to her.
This was not what I wanted : I just wanted to do something in return, for all the help she had given me.
I hope, she likes the necklace. I used her semi-precious Emerald stones, together with seedbeads and Swarovski Elements. String on a C-lon thread, and crochet.
Fun to do, but you need a lot of patience, because it takes a while, before it is finished.
-----------------------------------
Elk jaar als ik naar Beads & Button ga, eet ik bijna alle dagen Thais in het Thai Palace, in Milwaukee.De gerechten zijn er overheerlijk.
Omdat ik er bijna elke dag kom, heb ik ook de eigenares leren kennen.
Zij vroeg mij, waarom ik naar Milwaukee kom.
En toen ze hoorde dat ik les geef en elke keer weer, mijn materialen moet meebrengen van uit Belgie,
heeft ze mij voorgesteld om mijn materialen in hun restaurant te stockeren (van jaar op jaar).
Elk jaar als ik naar Milwaukee kom, breng ik Chocolade en Pralines (Godiva) mee vanuit Belgie om hen te bedanken.
Dit jaar is de eigenares zelf voor de eerste keer naar de Beads & Button Show gaan kijken.
Natuurlijk, was ze overdonderd door wat ze allemaal zag. Ze wist niet waar eerst te kijken. Er waren zoveel dingen te zien, dat ze een halve dag rondliep, alvorens ze haar eerste aankoop deed : groen Emerald. Zelf had ze nog nooit een juweel gemaakt, en dus was het haar bedoeling de Emerald mee te nemen naar Thailand, en ze daar door iemand te laten oprijgen.
Toen ze me dit vertelde, vroeg ik haar of ik de stenen mee mocht nemen naar België, om er iets moois van te maken voor haar. Ik zou het zonde vinden, om deze mooie stenen, zo maar op te rijgen.
Ze twijfelde; zij vond dat ze teveel van mij vroeg. Zij wilde mij er dan ook voor betalen, en wilde ook betalen, voor het terug opsturen van het afgewerkte juweel.
Dat was natuurlijk niet de bedoeling… ik wilde dit zo graag doen, om haar te bedanken.
Ik hoop, dat ze het juweel mooi vindt. Samen met de prachtige Emerald stenen, heb ik ook rocailles en Swarovski Elements gebruikt. Alles oprijgen op een C-lon-draad, en dan haken met losse lusjes. Leuk om te doen, maar je moet wel geduldig zijn, want het duurt eventjes voor het af is !
Omdat ik er bijna elke dag kom, heb ik ook de eigenares leren kennen.
Zij vroeg mij, waarom ik naar Milwaukee kom.
En toen ze hoorde dat ik les geef en elke keer weer, mijn materialen moet meebrengen van uit Belgie,
heeft ze mij voorgesteld om mijn materialen in hun restaurant te stockeren (van jaar op jaar).
Elk jaar als ik naar Milwaukee kom, breng ik Chocolade en Pralines (Godiva) mee vanuit Belgie om hen te bedanken.
Dit jaar is de eigenares zelf voor de eerste keer naar de Beads & Button Show gaan kijken.
Natuurlijk, was ze overdonderd door wat ze allemaal zag. Ze wist niet waar eerst te kijken. Er waren zoveel dingen te zien, dat ze een halve dag rondliep, alvorens ze haar eerste aankoop deed : groen Emerald. Zelf had ze nog nooit een juweel gemaakt, en dus was het haar bedoeling de Emerald mee te nemen naar Thailand, en ze daar door iemand te laten oprijgen.
Toen ze me dit vertelde, vroeg ik haar of ik de stenen mee mocht nemen naar België, om er iets moois van te maken voor haar. Ik zou het zonde vinden, om deze mooie stenen, zo maar op te rijgen.
Ze twijfelde; zij vond dat ze teveel van mij vroeg. Zij wilde mij er dan ook voor betalen, en wilde ook betalen, voor het terug opsturen van het afgewerkte juweel.
Dat was natuurlijk niet de bedoeling… ik wilde dit zo graag doen, om haar te bedanken.
Ik hoop, dat ze het juweel mooi vindt. Samen met de prachtige Emerald stenen, heb ik ook rocailles en Swarovski Elements gebruikt. Alles oprijgen op een C-lon-draad, en dan haken met losse lusjes. Leuk om te doen, maar je moet wel geduldig zijn, want het duurt eventjes voor het af is !
Abonneren op:
Posts (Atom)



















